10 اردیبهشت 1395
سهراب سپهری
خدا گر پرده بردارد ز روی کار آدمها چه شادی ها خورد برهم چه بازی ها شود رسوا
یکی خندد ز آبادی یکی گرید ز بر بادی
یکی از جان کند شادی یکی از دل کند غوغا
چه کاذب ها شود صادق چه صادق ها شود کاذب
چه عابد ها شود فاسق چه فاسق ها شود عابد
چه زشتی ها شود رنگین چه تلخی ها شود شیرین چه بالاها رود پایین چه اسفلها شود علیا
عجب صبری خدا دارد
که پرده برنمیدارد……….